„Ertu að segja mér að ég endi í hjólastól?“
Greinin er persónuleg viðtalssaga þar sem Birgir Örn Birgisson segir frá reynslu sinni af MS-greiningu. Hún er merkt sem aðsend grein og birtist í lífsstílshluta Vísis. Efnið er vel framsett sem mannleg saga en engin sjálfstæð ritstjórnarleg saumur er settur á efnið.
Greinin er merkt „aðsent" og miðillinn birtir hana án þess að bæta sjálfstæðu samhengi við, til dæmis frá lækni, sérfræðingi eða MS-félaginu sjálfu. Slíkt val er vert athugasemdar: lesandinn fær eingöngu sjónarhorn Birgis og þær lýsingar sem hann gefur á sjúkdómnum, lyfjameðferð og horfum, án þess að fagaðili staðfesti eða setji þær í samhengi. Þetta skiptir máli þar sem greinin inniheldur heilsufarsupplýsingar sem gætu haft áhrif á væntingar annarra MS-greindra. Sem persónuleg saga er framsetningin snyrtileg og ber merki um dýpt í samtölum; tilvitnin eru náttúrulegar og draga upp skýra mynd af tilfinningalegri vegferð. Birgir nefnir með nafni yfirmann, fyrrverandi kennara og MS-félagshópinn Kveðlur, sem eykur trúverðugleika sögunnar sem vitnisburðar. Í lok greinarinnar er vísað beint á safnkerfið og heimasíðu MS-félagsins, sem gefur efninu ótvírætt söfnunarhlutskipti; það hefði verið heiðarlegra af miðlinum að merkja þetta sérstaklega sem kynningarefni eða styrkjasöfnunarbirtingu. Fyrir aðsenda grein er þetta vel rituð mannleg frásögn, en skort á sjálfstætt ritstjórnarlegt aðhald dregur úr fréttafræðilegu gildi.
