Tveir skurðir að sama húsi: Svar við grein Péturs Marteinssonar um Ljósleiðarann
Arnar Sigurðsson svarar grein Péturs Marteinssonar, oddvita Samfylkingarinnar, og færir rök fyrir sölu Ljósleiðarans. Hann rekur sögu Línu.Nets af eigin raun, vísar til ársreikninga og samantektar Morgunblaðsins um tap og skuldir og segir öryggi fjarskipta tryggt með lögum, ekki eignarhaldi.
Pistillinn er birtur sem skoðanagrein, og sterkasti þáttur hans er sá að höfundur gengst við eigin hlut: hann lagði hugmyndina fyrir ráðamenn Reykjavíkurlistans og seldi Línu.Neti örbylgjunet sem hann kallar sjálfur „vonlaust“. Sú hreinskilni styrkir trúverðugleikann. Hún gerir frásögnina þó ekki hlutlausa, því sögulegi kaflinn hvílir á minni manns sem átti hagsmuna að gæta. Upphæðir eins og „nokkrum milljörðum síðar“ eru hvergi tilgreindar nánar.
Tölurnar um nútímann eru hins vegar sannreynanlegar. Tapið er sótt í ársreikninga Ljósleiðarans, og 29 milljarða fjárfestingin er rakin til samantektar Morgunblaðsins. Höfundur vitnar beint í Pétur og svarar rökum hans lið fyrir lið, sem er heiðarleg rökræða.
Veikasti hlekkurinn er rökfærslan sjálf. Mistök fyrir aldarfjórðungi segja lítið um hvort sala nú sé skynsamleg; það ræðst af söluverði og framtíðarvirði, sem pistillinn nefnir ekki. Höfundur gerir heldur ekki grein fyrir eignum félagsins á móti skuldunum. Mótspurningin um Gallup er auk þess leiðandi og hefði verið gagnrýnd ef andstæðingur hefði lagt hana fram.