Telur ekki að rafbyssan hafi orsakað íkveikjuna

Greinin nær yfir nokkra sjónarhorn: lögreglustjóri á Suðurnesjum er aðalheimild, en einnig fá hæstaréttarlögmaður og starfsmaður Mennta- og starfsþróunarseturs lögreglu að tjá sig. Það er styrkleiki að þrjár nafngreindar heimildir koma fram. Veikleikinn liggur hins vegar í því að lögreglustjórinn fær langmest rými til að verja aðgerðirnar, á meðan gagnrýnisrödd Gunnars Inga Jóhannssonar er dregin saman í eina setningu úr hádegisfréttum, án þess að hún sé útfærð eða fylgt eftir. Birna Blöndal Sveinsdóttir er starfsmaður lögreglu og styður í raun sömu röksemdafærslu. Þannig er gagnrýnin í minnihluta og framsetningin hallast í átt að sjónarmiðum lögreglunnar. Sérstaklega ber að nefna að ein og sama tilvitnunin í Margréti Kristínu um „drægnina" birtist tvisvar, sem bendir til klippigalla eða ókúnns ritstjórnarferlis. Einnig er vert að benda á að engin sjálfstæð sérfræðirödd, til dæmis frá slökkviliði eða efnafræðingi, er notuð til að meta hvort rafbyssa geti valdið íkveikju í bensíngufu; sú spurning er aðeins svarað af lögreglunni sjálfri. Tölulegar upplýsingar um notkun rafbyssna eru gagnlegar og sannreynanlegar. Á heildina litið er þetta viðunandi fréttaskrif, en jafnvægið er skakkt og gagnrýnissjónarmið fá of lítið rými miðað við alvarleika málsins.