„Skýrasta svar lýðveldistímans“
Viðbragðsfrétt eftir þjóðaratkvæðagreiðslu þar sem eingöngu forsvarsmaður sigurvegaranna, Áfram Íslands, fær orðið. Úrslitatölur eru nefndar en sterkustu fullyrðingar viðmælandans, meðal annars um mesta kjörsókn frá 1944, eru látnar standa óathugaðar.
Fréttin hefur eina fullyrðingu sem hún hefði auðveldlega getað sannreynt: að þátttaka hafi verið meiri en í nokkurri þjóðaratkvæðagreiðslu frá 1944. Kjörsóknartalan sjálf kemur hvergi fram í greininni. Þar liggur veikleikinn skýrastur: blaðamaðurinn hefur aðgang að lokatölum og landskjörstjórn, en velur að endurvarpa frásögn viðmælandans í stað þess að setja töluna á blað.
Sama gildir um fullyrðinguna um að fylgið hafi aukist „um 1 prósent á viku alla baráttuna“. Hvaðan? Engin skoðanakönnun er nefnd, enginn mælingaraðili. Þetta er söluræða baráttusamtaka sem fer inn í fréttatexta án viðnáms.
Um hitt má deila hversu langt á að ganga: viðbragðsviðtöl við sigurvegara eru rótgróin tegund og lesandinn sér vel hverjum orðin tilheyra. Tilvitnanir eru skýrt merktar og úrslitin sjálf, 53 á móti 47, eru staðreynd af opinberri skrá. En þegar lokaorðin eru „sigur fyrir íslensku þjóðina“ og enginn talsmaður hinna 47 prósentanna kemur nokkurs staðar að, þá er þetta vettvangur fremur en frétt. Ein setning um að viðbrögð annarra bíði hefði bætt talsvert úr.
