„Þungt högg“ fyrir ríkisstjórnina
Þrír formenn stjórnarandstöðuflokka eru nafngreindir og beint tilvitnaðir um niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu, en engin rödd úr ríkisstjórninni kemur fram. Fyrirsögnin gerir lýsingu eins stjórnarandstöðuleiðtoga að ramma fréttarinnar. Sjálf niðurstaðan, tölur og kjörsókn, er hvergi tilgreind.
Athyglisverðast er hverjir tala ekki. Fréttin fjallar um „þungt högg fyrir ríkisstjórnina“, felur í sér kröfu um afsögn forsætis- og utanríkisráðherra, og hvergi er reynt að ná í þá sem gagnrýnin beinist að. Þrír formenn, allir úr stjórnarandstöðu, fá orðið óskert. Í máli sem er jafn umdeilt og aðildarviðræður við Evrópusambandið er þetta ekki smávægilegur galli heldur skekkja sem lesandi getur ekki áttað sig á sjálfur.
Heimildirnar sjálfar eru þó í lagi: nafngreindir viðmælendur, bein tilvitnun, engin nafnlaus „heimildarmaður“. Vandinn er samsetningin, ekki gæðin.
Síðan grunnstaðreyndirnar. Niðurstaða atkvæðagreiðslunnar er aldrei tilgreind, hvorki hlutföll, kjörsókn né dagsetning. Fréttin gengur út frá því að lesandinn viti allt fyrir. Fyrirsögnin tekur svo orðalag Lilju Alfreðsdóttur og setur það fram sem framsetningu miðilsins, án gæsalappaskila í efninu sjálfu. Samanburður Sigmundar Davíðs við afsögn Camerons er látinn standa án nokkurrar athugasemdar um hversu ólíkar aðstæðurnar voru.
Viðbrögð stjórnarliða hefðu tekið eitt símtal.
