Samlagsfélag eiginmanns Ölmu fékk 28 milljóna verktakagreiðslur til viðbótar

Þetta er öflugt og sjálfstætt rannsóknarfréttamennsku sem sýnir þolinmóða og kerfisbundna vinnu við upplýsingaöflun. Fréttastofa sækir upplýsingar beint til aðila, birtir orðrétt svör frá aðstoðarmanni ráðherra, settum forstjóra sjúkrahússins og Landspítalanum, og skýrir lesandanum hvar hindranir komu upp í upplýsingaöfluninni. Gagnsæi gagnvart lesendum er sérlega gott; fréttastofa lýsir ferli sínu, nefnir synjun sjúkrahússins og vitnar beint í rökstuðning hennar. Samanburður við Landspítalann styrkir greinina og gefur samhengi. Nokkur atriði mætti þó gera betur. Greinin hefði orðið sterkari ef óháðum sérfræðingi, til dæmis í vinnurétti eða heilbrigðisstjórnun, hefði verið gefin rödd til að meta lögmæti fyrirkomulagsins og setja greiðslurnar í samhengi. Einnig er fjárhæðin, tæplega 60 milljónir króna á nokkrum árum, ekki sett í neitt viðmið; lesandinn fær ekki upplýsingar um hvort þetta sé hátt eða lágt miðað við sambærilegar greiðslur annars staðar eða hefðbundna launasamninga lækna. Fyrirsögnin vísar eingöngu til eiginmanns Ölmu, sem skapar tiltekna rammagerð sem leggur áherslu á pólitísku tengslin umfram efnislegan kjarna málsins, þótt þau tengsl séu vissulega fréttanæm. Ingibjörg Isaksen er nefnd sem sú sem mest hefur rætt málið á Alþingi, en beint tilvitnun frá henni vantar. Þrátt fyrir þessa ágalla er greinin vel unnin og upplýsandi.