Hljóðupptaka bendir til að eigandi gistiheimilis í Þverholti selji fíkniefni í stórum stíl – „Já, ef þú ert með einhvern aur“

Fréttaflutningurinn byggist á einu aðalheimildaratriði: hljóðupptöku sem DV segist hafa undir höndum. Blaðið leggur sig fram um að lýsa efni upptökunnar og birtir endurrit, sem er til bóta hvað gagnsæi varðar. Eigandanum, Magnúsi Þór Sverrissyni, var gefinn kostur á að svara og svör hans eru birt ítarlega, þar á meðal harðneitun hans. Þetta er mikilvægt og raunverulegt jafnvægi í fréttinni. Það sem veikir greinina er nokkurt. Í fyrsta lagi er uppruni upptökunnar óljós: hver hringdi, hvers vegna var hringt, og af hverju var símtalið tekið upp? Sá sem „þóttist falast eftir fíkniefnum" er ekki nánar skilgreindur, en lýsingin bendir til einhvers konar gildru eða aflaupptöku, en blaðið greinir ekki frá hvort um sé að ræða skipulagt gildruverkefni eða tilviljun. Þetta skiptir máli fyrir mat á áreiðanleika heimildarinnar. Í öðru lagi heldur DV fram að rödd Magnúsar í símtali við blaðið „hljómar nákvæmlega eins" og röddin á upptökunni, sem er matskennd fullyrðing sem stendur eingöngu á mati blaðamanns, ekki óháðrar aðila eða sérfræðings. Í þriðja lagi er fyrirsögnin: „selji fíkniefni í stórum stíl." Símtalið lýsir sölu á 20 skömmtum fyrir um 50 þúsund krónur, en orðalagið „í stórum stíl" er gildishlaðið og stærra en gögnin beinlínis styðja. Þá er vert að nefna að greinin tekur fram að heimilislaust fólk gisti á staðnum, en þessi upplýsing er ekki tengd beint efninu og gæti virkað sem ólýst samfélagsleg dómgreind yfir aðstæðum á gistiheimilinu. Á heildina litið er þetta hefðbundin rannsóknarblaðamennska á lægri skala, með raunverulegum svörum frá viðkomandi, en upptakauppruni er of óskýr til að greinin nái háum einkunnum.