Frjálslyndir fögnuðu útilokun Miðflokksins – nú breytir meirihlutinn fánareglunum

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en ber engu að síður einkenni skoðanagagns fremur en fréttaflutnings; hún hefði hagnast á að vera merkt skoðun eða greining. Framsetningin er frá upphafi ráðandi: fyrirsögnin sjálf dregur upp pólitíska þversögn og textinn leiðir lesandann markvisst að þeirri ályktun að meirihlutinn sé í raun að framfylgja stefnu Miðflokksins. Þetta er rökrétt túlkun, en hún er sett fram nánast sem staðreynd, án þess að nokkrum fulltrúa meirihlutans sé gefinn kostur á að útskýra hvað tillagan felur í sér eða hvaða hvata hún svarar til. Sjálfstæðisflokkur, Viðreisn og Framsóknarflokkur eru aðeins nefndir sem nöfn; engin rödd úr þeim röðum kemur til skjalanna. Heimildir eru þrjár: frétt Morgunblaðsins um fyrirhugaðar breytingar, pistill Sigmundar Ernis á Eyjunni og Facebook-færsla Sönnu Magdalenu. Tvær af þessum þremur eru andstæðingar breytinganna, sem skapar ójafnvægi. Morgunblaðsfréttinni er vísað til en innihald tillögunnar er ekki rakið ítarlega, og lesandinn fær ekki að sjá hvort tillagan banni regnbogafána beinlínis eða hvort um sé að ræða almenna einföldun á reglum. Orðalagið „gætu takmarkað eða afnumið" er vísvitandi ónákvæmt og varpar skyggðari mynd en sanngjarnt er án nánari heimildar. Spurningin „Er Miðflokkurinn að vinna án þess að sitja við borðið?" er áhrifarík sem rithöfundstiltæki, en hún er sett fram sem mótaður rökfærsluliður frekar en opið greiningar­viðfangsefni. Á heildina litið er þetta skarpt skrifuð skoðanagrein sem hefði átt að merkja sig sem slíka og gefa meirihlutanum tækifæri til andsvara.