Pólitískur áhugi vex – Miðflokkurinn margfaldast en vinstriflokkar tapa fylgi

Morgunblaðið er nefnt sem uppspretta kjörsóknartölanna en greinin tilgreinir ekki hvaðan tölur um fylgi einstakra flokka koma, hvort sem er úr kosningaskýrslum eða úr sömu yfirlitinu. Þetta er veikleiki: lesandinn getur ekki alltaf greint hvaða tölur eru staðfestar og hvar greinin reiknar sjálf. Fyrirsögnin segir Miðflokkinn „margfaldast" sem er tæknilega rétt ef miðað er við prósentustígu, en orðalagið dregur lesandann í átt að ákveðinni túlkun. Orðið „halloka" um vinstri flokka er mat, ekki frétt. Greinin hefur skýra framsetningu þar sem Miðflokkurinn er í hlutverki sigurvegara og vinstri flokkar í hlutverki tapara; engin sjónarmið flokkanna sjálfra eru leitað eftir, ekkert samhengi er gefið um hvað ýtti undir aukna kjörsókn, og engin umræða um aðra flokka sem stóðu sig vel. Greinin er birt sem ritstjórnarefni á Nútímanum, sem er þekktur fyrir hægri slagsíðu, og framsetningin samræmist því. Það er engu að síður ástæða til að benda á hversu einhliða myndin er: Samfylkingin og Sjálfstæðisflokkurinn eru til dæmis ekki nefndir, sem gerir samanburðinn á fylgi mjög sértækan. Þar að auki er fullyrðingin um að Miðflokkurinn hafi fengið 14,5 prósent á Seltjarnarnesi þar sem hann „bauð ekki fram lista" athyglisverð og hefði þurft skýringu, til dæmis hvort um persónukjör eða annað fyrirkomulag sé að ræða. Á heildina litið er greinin studd tölum sem eru að mestu leyti sannreynanlegar, en framsetningin er svo einhliða að hún virkar frekar sem pólitískt efni en hlutlaus fréttaskil.