Fjár­mála­ráð­herra veldur fyrr­verandi vara­for­manni Við­reisnar von­brigðum

Alvarlegasti gallinn er algjört jafnvægisleysi. Greinin er í reynd vettvangur fyrir einn heimildamann, Þorstein Víglundsson, til að gagnrýna fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar, en hvorki fjármálaráðherra né annar fulltrúi ríkisstjórnarinnar fær að svara. Þetta er ekki smáatriði; þegar nafngreindur stjórnmálamaður er beint gagnrýndur í fyrirsögn ber blaðamanni skylda til að leita eftir viðbrögðum hans. Þorsteinn er ekki eingöngu formaður Samtaka iðnaðarins heldur einnig fyrrverandi varaformaður og ráðherra Viðreisnar, sama flokks og fjármálaráðherra tilheyrir. Sú pólitíska tenging er lýst í textanum en ekki greind frekar, þótt hún skipti máli til að lesandinn skilji hvaða innri flokksspennu kann að liggja að baki. Það er jákvætt að vísað er til greiningar IFS ráðgjafar sem nafngreindrar utanaðkomandi heimildar og tilteknar eru tölur um sex milljarða aukningu í skattheimtu og 12,4 milljarða rýrnun á virði Íslandsbanka. Þessar tölur eru að meginstefnu sannreynanlegar fyrir lesandann, að minnsta kosti í gegnum IFS-greininguna og opinber gögn fjármálaáætlunar. Framsetning fyrirsagnarinnar er hins vegar einhliða: hún setur „vonbrigði" fyrrverandi varaformanns sem aðalatriðið en segir ekkert um röksemdir þeirra sem standa að baki áætluninni. Fréttinni hefði verið vel borgið með stuttum viðbrögðum úr fjármálaráðuneytinu eða jafnvel tilvísun í þau rök sem ríkisstjórnin hefur sjálf fært fyrir bankaskattinum. Án þess verður greinin einhliða hagsmunagæsla í fréttabúningi.