Sammála um að heilbrigðiseftirlitið eigi ekki að hafa neitt um Reykjavíkurflugvöll að segja – Vinnsla nýs starfsleyfis hefur tekið tvö ár

Greinin sker sig úr sem þingfrétt sem gerir meira en að endursegja orðaskipti: DV bætir sjálfstæðu samhengi við, til dæmis hávaðamælingum frá 2021 og tilvísun í eldri frétt blaðsins, auk þess sem blaðið tekur sérstaklega fram að ráðherra og þingmaður hafi byggt fullyrðingar um hertu skilyrði eingöngu á kvörtunum en ekki mælingum, og leiðréttir það með vísun í fyrri umfjöllun. Þetta er góð fréttatilfinning. Hins vegar er grundvallargalli á jafnvægi: hvorki Heilbrigðiseftirlit Reykjavíkur, heilbrigðisnefnd borgarinnar, íbúar á svæðinu né umhverfisráðherra Jóhann Páll Jóhannsson fá að svara. Þegar tveir stjórnmálamenn sammælast opinberlega um að tiltekið eftirlit eigi að hverfa, er journalísk skylda að leita eftir viðbrögðum eftirlitsaðilans. Greinin bendir sjálf á að ekkert var minnst á umhverfisáhrif í umræðunni, sem er gagnleg niðurlagsathugasemd, en sú setning nær ekki til þess sem vantar: eiginleg rök eftirlitsins fyrir hinum hertu skilyrðum. Karl Alvarsson er nefndur sem heimild en eingöngu í gegnum orð þingmannsins; DV leitar ekki sjálft til hans né birtir beint heimild. Heimildarkeðjan er því aðallega pólitísk, án mótvægis frá sérfræðingum á umhverfis- eða heilbrigðissviði. Framsetningin styður þá túlkun ráðherra og þingmanns að um „gullhúðun" sé að ræða, án þess að sú túlkun sé könnuð gagnrýnið eða borin saman við raunverulega EES-skuldbindingu.