Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar: Það er ekkert að óttast
Lesendagrein sem hvetur Íslendinga til að samþykkja viðræður eða samning, líklega tengdan ESB-umsókn, í ljóðrænu og hvatningartengdu formi. Engar heimildir eru nefndar og engin rök studd gögnum; textinn er hrein skoðun og ákall til tilfinninga.
Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, sem er rétt flokkað. Hún er þó óvenjuleg að því leyti að hún er nánast eingöngu slagorðakennd; ljóðræn og tilfinningadrifin, án nokkurra efnislegra raka eða heimilda. Höfundur leggur til að lesendur „segi já í ágúst" en útskýrir aldrei hvað samningurinn felur í sér, hverjar afleiðingarnar gætu orðið eða á hvaða forsendum ákvörðunin á að byggjast. Fyrir skoðanagrein er þetta veikleiki: góð rökræða krefst einhvers rökstuðnings, ekki aðeins endurtekinna slagorða. Ekkert er í textanum sem lesandinn getur sannreynt, vegið eða metið gagnrýnið. Höfundur er nafngreindur og kynntur sem viðskiptafræðingur, sem er í lagi, en sérfræðiþekking hans á hinu raunverulega efni kemur hvergi fram. Sem hugmyndafræðileg yfirlýsing er textinn gagnsær í tilgangi sínum; sem rökstuðningur er hann tómur.
