Dóri DNA spyr hvort samfélagið verði ekki á verri stað eftir kosningarnar sama hvort kosið verður já eða nei

Kjarni fréttarinnar er ein færsla á samfélagsmiðli, endurtekin þrisvar í sama textanum: í inngangi, í beinni tilvitnun og loks sem innfellt tíst. Þetta er ekki heimildarvinna heldur endurbirting á aðgengilegu efni sem miðillinn hafði enga skyldu til að flytja óbreytt. Að Dóri DNA sé þekktur maður breytir því ekki að stök athugasemd hans um að þjóðin verði „á verri stað“ er skoðun eins manns, ekki fréttaefni í sjálfu sér nema henni sé fylgt eftir með einhverju.

Verra er hvernig greinin brúar bilið. Setningin um að ummælin séu „ekki síst athyglisverð í ljósi þess“ að Kristrún hafi talað um samstöðu er ritstjórnarleg túlkun sem er sett fram sem sjálfsögð staðreynd. Tilvitnunin í Kristrúnu er vissulega sannreynanleg í grunninn, en hún er fengin í annarri hendi: Nútíminn segir frá því sem Útvarp Saga sagði frá eftir viðtal árið 2023. Það er heimildakeðja í tveimur þrepum og hvorugt þrepið er staðreynt af miðlinum sjálfum. Hvorki Kristrún né aðrir fá tækifæri til að setja orðin frá 2023 í samhengi við stöðuna nú, þótt greinin byggi alla ályktun sína á þeirri samlíkingu.

Það sem hefði mátt gera er augljóst: hringja í einhvern. Spyrja stjórnmálafræðing hvort sundrung sé mælanleg í kringum þjóðaratkvæðagreiðslur, leita svara hjá forsætisráðuneytinu, eða að minnsta kosti vísa í upprunalega viðtalið fremur en endursögn þess. Lokaspurningin til lesenda um hvort þeir séu sammála Dóra afhjúpar hvað þetta er: efni sem er hannað til að kalla fram viðbrögð, ekki til að upplýsa. Sannreynanleg tilvitnun heldur greininni frá botninum, en framsetningin dregur eina túlkun fram sem hlutlausa staðreynd.