Elliði beinir óþægilegri spurningu til Samfylkingarinnar – „Eða breytist mælikvarðinn eftir því hver talar?“

Fyrirsögnin kveður upp dóm áður en lesandinn kemst í efnið. Orðið „óþægilegri“ er mat ritstjórnar, ekki Elliða, og með því tekur miðillinn undir málflutning hans. Undir fréttaflokki birtist svo í raun endursögn á aðsendri grein úr öðrum miðli, án sjálfstæðs fréttastarfs.

Öll ummæli Mette Frederiksen berast lesandanum gegnum Elliða: „samkvæmt samantekt Elliða“, „að sögn Elliða“. Blaðamanni hefði verið í lófa lagið að fletta upp ræðunum í danska þinginu eða finna könnunina um viðhorf danskra múslima. Hvergi kemur fram hver gerði hana. Ummæli Elliða sjálfs, sem eru kveikjan að deilunni, eru heldur ekki rakin. Lesandinn getur því ekki metið hvort samanburðurinn standist.

Alvarlegast er að Samfylkingin, sem spurningunum er beint að, fær ekkert tækifæri til að svara. Eitt símtal hefði breytt endursögn í frétt. Tilvísanir eru þó skýrar og lesandinn veit alltaf hvaðan efnið kemur; það heldur greininni frá verri einkunn.