Ljós í óreiðu samtímans
ruv.is 841 gr. 6.2
heimildin.is 103 gr. 6.2
visir.is 1945 gr. 5.9
vb.is 454 gr. 5.8
mbl.is 641 gr. 5.6
dv.is 611 gr. 5.2
mannlif.is 120 gr. 4.6
nutiminn.is 106 gr. 4.4
ruv.is 841 gr. 6.2
heimildin.is 103 gr. 6.2
visir.is 1945 gr. 5.9
vb.is 454 gr. 5.8
mbl.is 641 gr. 5.6
dv.is 611 gr. 5.2
mannlif.is 120 gr. 4.6
nutiminn.is 106 gr. 4.4
visir.is 2026-06-10 10:30

Verð­bólga eða at­vinnu­leysi, hvort viltu frekar?

Skoðanagrein bæjarstjóra sem rökstyður að lágt atvinnuleysi á Íslandi vegi þyngra en hærri verðbólga samanborið við evrusvæðið, í samhengi ESB-umræðu. Greinin byggir á Eurostat-gögnum sem Ragnar Már Gunnarsson hefur tekið saman, en setur fram einfalda samanburðartölfræði án þess að viðurkenna flókna orsakaþætti.

Einkunn Vitans: 6/10
Mat Vitans
Skoðanagrein bæjarstjóra sem heldur því fram að lágt atvinnuleysi vegi þyngra en hærri verðbólga. Byggir á Eurostat-gögnum en vantar viðurkenningu á flóknara orsakasamhengi.
Gagnrýni Vitans
Greinin er birt sem skoðun, og höfundurinn, Elliði Vignisson bæjarstjóri, kemur skýrt fram með sína afstöðu. Það er til bóta. Einnig vísar hann í Eurostat-gögn og nafngreindan aðila, Ragnar Má Gunnarsson, sem heimild að samantektinni; lesandinn getur þannig í grundvallaratriðum staðreynt tölurnar. Röksemdin er hins vegar reist á veikum grunni sem skoðanagrein. Höfundurinn setur upp tvíþætta spurningu, verðbólgu á móti atvinnuleysi, sem rökvillulegt val þar sem hann gerir ráð fyrir beinu orsakasamhengi milli gjaldmiðils annars vegar og atvinnuleysis hins vegar án þess að sýna fram á að sambandið sé orsakatengt frekar en tilviljunarkennt. Atvinnuleysi á evrusvæðinu skýrist af fjölda þátta, svo sem vinnumarkaðslöggjöf í einstökum ríkjum, lýðfræðilegum aðstæðum og uppbyggingu velferðarkerfa, en ekkert af þessu er nefnt. Fyrirsögnin og uppbygging greinarinnar draga lesandann inn í falskt tveggja kosta val þar sem flókin hagfræðileg raunveruleiki er þvingaður í einfalda andstæðu. Þá er áberandi að tímabilið 2011 til 2025 nær yfir mjög ólíka tíma á Íslandi, allt frá eftirvirkni hrunsins til ferðamannauppsveiflu, en höfundurinn notar eingöngu meðaltöl án þess að greina tímabilið frekar. Í heild er þetta málefnaleg en einsleit röksemdarfærsla þar sem andstæðar röksemdafærslur fá ekkert rými, ekki einu sinni í stuttu máli. Sem skoðanagrein er það ásættanlegt að taka afstöðu, en hugsun greinarinnar hefði orðið trúverðugri ef höfundurinn hefði viðurkennt helstu gagnrök.
← Til baka á forsíðu