Krónan styrkist þrátt fyrir 150 milljarða halla

Hagsjá Landsbankans er eina heimildin frá fyrstu til síðustu línu. Það er nafngreind og sannreynanleg heimild, greining sem lesandi getur flett upp, og því er fréttin sannarlega heimildastudd. Hún er samt sem áður hrein endursögn: mbl.is bætir engu við greiningu viðskiptabanka sem hefur sjálfur hagsmuni af umræðu um gengi krónunnar.

Tölurnar hefðu kallað á eitt handtak í viðbót. Hallinn á viðskiptum við útlönd og 37 milljarðar á frumþáttatekjum koma úr gögnum Hagstofunnar eða Seðlabankans, en fréttin vísar aðeins í Hagsjána sem millilið. Bein tilvísun í frumheimildina hefði kostað lítið og styrkt fréttina.

Skýringin á „mótsögninni“, gagnaversfjárfesting fjármögnuð erlendis, er sett fram sem niðurstaða fremur en sem ein túlkun. Hún er trúverðug, en aðrir þættir sem oft eru nefndir, gjaldeyrisinnflæði ferðaþjónustu, vaxtamunur eða staða lífeyrissjóða, koma ekki til tals. Ummæli eins hagfræðings utan bankans hefðu gefið lesandanum mælikvarða á hversu almenn þessi skýring er.

Framsetningin er hlutlaus og ekkert er ýkt. Þetta er nothæf en þunn viðskiptafrétt.