Hafi ekki vitað að slökkviliðsfólk myndi birtast í auglýsingu Áfram Ísland
Stutt eftirfylgnifrétt um að slökkviliðsstjóri Brunavarna Suðurnesja hafi ekki vitað að slökkviliðsfólk yrði notað í auglýsingu Áfram Ísland. Vísir er nefndur sem upphaflegur heimildarmiðill og slökkviliðsstjórinn er nafngreindur og beint eftir honum haft. Þeir sem gerðu auglýsinguna fá hins vegar ekkert færi á að svara.
Fréttin gerir tvennt vel: heimildin er nafngreind, Eyþór Rúnar Þórarinsson, og blaðamaðurinn hefur sjálfur skoðað auglýsinguna, nefnir heiti hennar og hvar hún birtist. Það er sannreynanlegt fyrir lesandann. Einnig er heiðarlegt að segja beint að Vísir hafi sagt fyrst frá.
Stærsti gallinn er sá að Áfram Ísland, samtökin sem gerðu auglýsinguna og eru í reynd sökuð um að hafa ekki gefið réttar upplýsingar um tökurnar, eru ekki spurð eins einasta orðs. Þetta er umdeilt atriði í miðri kosningabaráttu og aðeins önnur hliðin kemur fram. Slökkviliðsmennirnir sjálfir, sem samkvæmt fréttinni vissu hvaða samtök voru á staðnum, eru heldur ekki heyrðir. Þar er efnislegt mótvægi sem vantar og lesandinn fær einhliða mynd.
Heimildakeðjan er auk þess óskýr. Beinar tilvitnanir eru settar fram eins og um eigið viðtal sé að ræða („Aðspurður hvort...“), en um miðja frétt vitnar heimildarmaðurinn í símtal frá Vísi. Lesandinn getur ekki greint hvað er eigin blaðamennska og hvað er endurunnið úr annarri frétt. Það þarf að taka fram. Orðalagið „má vissulega sjá margar mismunandi stéttir“ hallar líka undir útskýringu slökkviliðsstjórans fremur en að vera hlutlaus staðreyndaathugun.
Niðurstaða: nothæf en einhliða eftirfylgni. Eitt símtal í Áfram Ísland hefði lyft þessu upp úr vafasama flokknum.
