Nóg var nóg – þar til Viðreisn komst til valda

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og ber því að meta á forsendum rökstuðnings og hugmyndafræðilegrar heiðarleika fremur en heimildajafnvægis. Rökfærslan er vel uppbyggð: höfundur rekur fyrst loforð Viðreisnar úr pistli frá 2023, telur síðan upp tilteknar skatta- og gjaldahækkanir og setur þær í samhengi við nýjustu verðbólgutölur. Tilvísunin í framkvæmdastjóra Samtaka atvinnulífsins styrkir málflutninginn og ársverðbólgan (5,3%) og verðbólguviðmið kjarasamninga (4,7%) eru sannreynanlegar tölur. Sérstaklega áhrifaríkt er að vitna beint í orð formanns Viðreisnar, sem gerir lesandanum kleift að meta sjálfur hvort flokkurinn hafi brugðist eigin viðmiðum. Það sem má gagnrýna er að ritstjórnargreinin fer hvergi nálægt því að nefna þau rök sem ríkisstjórnin eða Viðreisn sjálf myndi setja fram sér til varnar. Jafnvel skoðanagrein verður sannfærandi með því að mæta bestu mótrökunum og hrekja þau, en hér er gagnrýnin í eina áttina án nokkurrar tilraunar til að taka á andstæðum sjónarmiðum. Kaflinn um ESB-umsókn er athyglisverður en verður frekar að lýsingu en efnislegri greiningu, þar sem engin viðleitni er gerð til að útskýra hvernig talsmenn aðildar myndu svara gagnrýninni. Skrif af þessu tagi eru skýr pólitísk afstaða, vel rituð og að mestu studd sannreynanlegum tölum, en hefðu orðið sterkari ef besta vörn andstæðingsins hefði verið nefnd og hrekkt.