Hafi svikið tugi milljóna úr ís­lenskum banka

Styrkur þessarar fréttaflutnings liggur í því að blaðamaðurinn greinir frá opinberum aðgerðum erlendrar lögreglustofnunar, vitnar beint í tilkynningu rúmensku lögreglunnar og tilgreinir nákvæmar dagsetningar og fjárhæðir. Einnig er skref í átt að sjálfstæðri heimildaöflun: Vísir ræddi við ónafngreindan heimildamann úr bankakerfinu sem sagðist kannast við veikleikann, og fyrirspurn var send á embætti Ríkislögreglustjóra. Þetta er í anda góðrar fréttamennsku; blaðamaðurinn bíður ekki eftir svari heldur birtir fréttina með þeim fyrirvara að svar hafi ekki borist. Það sem vantar er hins vegar ekki lítilvægt. Enginn íslenskur bankastjóri, fjármálayfirvöld eða talsmaður íslensku stofnunarinnar kemur til orða. Greinin tekur ekki fram hvort reynt hafi verið að ná til bankans sjálfs eða Fjármálaeftirlitsins; lesandinn veit því ekki hvort bankinn neitar, staðfestir eða þegir. Þar sem um meintan veikleika í bankakerfi er að ræða, sem gæti snert viðskiptavini, hefði verið brýnt að hafa svar, eða skýran fyrirvara um að bankinn hafi ekki svarað. Heimildarmaðurinn úr bankakerfinu er ónafngreindur og gefur ekkert efnislegt; viðtalið styrkir fréttina aðeins á yfirborðinu. Fyrirsögnin notar viðtengingarhátt („hafi svikið") sem er eðlilegt þar sem um grunsemdir er að ræða, og framsetningin er í heild varkár gagnvart sakleysisskyldunni. Sem brotafrétt er þetta vel unnin upphafsgreining, en hún er ófullkomin þar til íslenskir aðilar hafa fengið tækifæri til að bregðast við.