Niður í ellefu ára bruni um á allt að 100 kílómetra hraða
Frétt Vísis byggir á dagbók lögreglunnar og viðtali við nafngreindan aðalvarðstjóra umferðardeildar um börn á rafmagnskrossurum. Heimildin er skýr og rétt merkt, en hún er líka sú eina: engin viðbrögð fást frá Samgöngustofu eða innviðaráðuneytinu þrátt fyrir að lögreglan segist hafa vakið máls á þessu við báða aðila.
Árni Friðleifsson er nafngreindur, embætti hans tilgreint og upphafsatvikið rakið til dagbókar lögreglunnar. Þarna er grunnurinn í lagi. Vandinn er að fréttin stoppar þar sem hún hefði átt að byrja: varðstjórinn segir sjálfur að málið hafi verið sent bæði Samgöngustofu og innviðaráðuneytinu, og blaðamaður hringir í hvorugt. Eitt símtal hefði breytt einsleitri viðvörun í raunverulega frétt um hvort regluverkið sé í endurskoðun.
Tölurnar eru allar mat eins viðmælanda. „Einhver hundruð hjóla“, hámarkshraði upp á hundrað kílómetra og sá möguleiki að aflæsa hjólunum í smáforriti, sem viðmælandinn hefur sjálfur fyrirvara á („okkur skilst“), rata óbreytt í fyrirsögnina. Hvorki slysatölur, innflutningstölur né afstaða söluaðila koma fram, og fullyrðingin um framleiðsluhraða er ekki sannreynanleg innan fréttarinnar sjálfrar.
Framsetningin er ekki pólitískt lituð, en hún endurómar sjónarhorn lögreglunnar athugasemdalaust, þar á meðal greininguna um „foreldravandamál“. Þetta er nothæf, hófstillt frétt sem hefði með lágmarksfyrirhöfn getað orðið mun betri.
