Orðið á götunni: Hefndaráráttan ríkir í Sjálfstæðisflokknum – ekki í öðrum flokkum

Greinin birtist undir flokknum „Orðið á götunni" sem er augljóslega skoðanaflokkur, og ber að meta hana á þeim forsendum. Sem skoðanagrein er meginröksemdarkrafturinn veikur: höfundur lýsir sögulegum dæmum um átök í Sjálfstæðisflokknum til að sýna fram á að hefndarhugur sé séreinkenni þess flokks, en nýtir engin rök eða dæmi til að rökstyðja aðalforsendu sína, þ.e. að slíkt komi ekki fyrir í öðrum flokkum. Staðhæfingin „hefndarárátta og átakavilji einkenna Sjálfstæðisflokkinn en ekki aðra flokka" er sett fram sem staðreynd, en er í raun ósannað alhæfingarrök sem veikir trúverðugleika málflutningsins. Söguleg dæmin sjálf eru eftir efni sannreynanleg og rétt dregin fram, sem er jákvætt. Tónninn er hins vegar vægast sagt gróft persónulegur; að vísa til Björns Bjarnasonar sem „öldungsins skapstirða" sem stríði við „elliglöp" er meira niðurrif en rökræða og veikir skoðanagreinina sem slíka. Sterkari grein hefði mætt fullyrðingu Björns með gagnrýninni sundurliðun á rökum hans í stað þess að snúa umfjölluninni nánast alfarið í útreiðarslóð. Engin tilraun er gerð til að viðurkenna dæmi um innri átök í öðrum flokkum, sem hefði styrkt meginröksemdina frekar en að veikja hana. Vitnaði höfundur ekki í neina heimild um hvað Björn Bjarnason sagði nákvæmlega; lesandinn þarf að treysta túlkun höfundar.