„Erum að kjósa um að fá að sjá“
Frétt af fjöldafundi Sjá þar sem eingöngu er byggt á ræðu Jónasar Hagan, stjórnarformanns samtakanna, fjórum dögum fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Tilvitnanir eru skýrt eignaðar honum, en engin önnur rödd, ekkert samhengi og engin sannreyning fylgir. Útkoman er kosningaræða í fréttaformi.
Ræðuflutningur á kosningafundi er lögmætt fréttaefni og mbl.is heldur sig að minnsta kosti við skýra eignun: „Jónas segir“, „sagði Jónas“. Frásögnin er trú tilvitnunum og ekki er reynt að láta ummæli hans líta út sem staðreyndir blaðamanns. Það er lágmarkið og því er náð.
En lengra fer greinin ekki. Kjarnafullyrðingin, að laugardagurinn snúist einungis um að „fá að sjá“ og að ekkert gerist við nei, er einmitt umdeildasta atriðið í þessari kosningabaráttu; andstæðingar aðildarviðræðna hafa haldið fram þveröfugu. Sá ágreiningur er hvergi nefndur, ekki heldur í einni skýringarmálsgrein. Þegar Jónas sagði vexti og verðbólgu hafa hækkað og kjarasamninga í uppnámi hefði nægt eitt innskot með tölum frá Seðlabankanum eða Hagstofunni til að lesandinn gæti lagt mat á orð hans. Sömuleiðis er persónuleg reynslusaga um átta lönd og fyrirtæki í sextán löndum sett fram sem röksemd um fullveldi án nokkurrar prófunar.
Það sem blaðamaður hefði getað gert er einfalt: sótt viðbragð frá nei-hliðinni, sett fundinn í samhengi við fyrri umfjöllun um báðar fylkingar, eða einfaldlega merkt greinina sem fundarfrásögn og bætt við staðreyndakassa. Ekkert af þessu var gert. Fyrirsögnin tekur upp slagorð framboðshliðarinnar óbreytt.
Niðurstaða: hreint endurvarp á málflutningi einnar fylkingar, tæknilega rétt eignað en án nokkurs mótvægis eða sannreyningar dagana fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Lesandi sem sæi aðeins þessa grein fengi einhliða mynd.