Skjól á viðsjárverðum tímum
Skoðanagrein fyrrverandi utanríkisráðherra um mikilvægi þess að Ísland velji sér bandamenn í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður. Höfundur er nafngreindur með skýrum starfsferli, gerir eigin afstöðu ljósa og viðurkennir hluta gagnrýninnar. Á móti stendur að burðarstoðir röksemdanna eru ósagðar og helstu andmæli innanlands eru afgreidd sem útfærsluatriði.
Greinin er birt í umræðuhluta og því metin á forsendum skoðanaskrifa. Þar stendur hún sterkast þar sem höfundur gengur beint til verks: afstaðan er sett fram í fyrstu málsgrein, starfsreynslan sem liggur að baki er tilgreind í lokin, og hún gerir sér þann sjaldgæfa greiða að telja upp gagnrýni vinstri manna á ESB, skrifræði, undanlátssemi gagnvart Ísrael, uppgang öfgaafla, og segja hreinlega að allt megi þetta til sanns vegar færa. Slík eftirgjöf er merki um heiðarleg skrif.
Lakara er að meginsönnunargagnið er látið hanga í lausu lofti. „Í nýlegu tilviki Grænlands sýndu ríki ESB að þau eru þannig bandamenn“ er sett fram sem úrslitadæmi, en lesandinn fær ekki eina staðreynd um hvað gerðist, hvað sambandið gerði eða hvenær. Sama gildir um þá stóru fullyrðingu að innan ESB gildi ekki afl hins sterka heldur samstaðan; hún er umdeild og hefði kallað á að minnsta kosti eina viðurkenningu á augljósum gagndæmum úr skuldakrísunni. Röksemdin um að velsæld, friður og öryggi hafi haldist óbrotin frá Rómarsáttmálanum 1957 er sett fram sem óhætt að fullyrða, en er ekki stutt nokkru.
Alvarlegasta röksemdaskekkjan er samt hvernig andstæðingum er svarað. Höfundur tekur til varna gegn gagnrýni frá vinstri en snertir ekki kjarna innlendrar andstöðu, fullveldi, sjávarútveg og landbúnað, heldur afgreiðir slíkt sem útfærsluatriði sem eigi að bíða samninga. Þar á móti er dregin upp skopmynd af andstæðingum sem telji Íslendinga „nógu lítil, skrítin og skemmtileg til að ferðast frítt“. Það er hnyttið, en það er ekki svar.
Sem skoðanagrein er þetta skýrt skrifað og hreinskilið um eigin forsendur, en röksemdafærslan hvílir á dæmi sem er aldrei útskýrt og forðast erfiðustu andmælin. Rétt er einnig að nefna að ritstjórn hefur hleypt í gegn athugasemd sem er hreint svikatilboð um endurheimt fjár; það er umsjónarbrestur, ekki höfundarins sök.
