Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað
Skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur telur niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu um viðræður jafngilda afdráttarlausri höfnun á aðild að Evrópusambandinu og kallar eftir þingsályktun í þeim dúr. Röksemdafærslan hvílir á einni túlkun sem sett er fram sem óumdeilanleg, án nokkurra talna úr atkvæðagreiðslunni.
Greinin er birt undir skoðanamerki, og þá er mælistikan röksemdafærslan sjálf. Þar er burðarásinn brotinn: „Andstaða við viðræður um aðild er sjálfkrafa andstaða við aðild“ er ekki niðurstaða heldur forsenda, sett fram sem staðreynd og lokað fyrir umræðu með orðunum „það þarf ekki frekari vitnanna við“. Kjósandi getur hafnað viðræðum af tímasetningarástæðum, vantrausti á ríkisstjórn eða kostnaði; höfundur viðurkennir ekki að slík túlkun sé möguleg.
Athyglisvert er líka hvað vantar: engar tölur. Hvorki kjörsókn, hlutfall né heildarfjöldi þeirra sem tóku þátt. Grein sem byggir alla niðurstöðu sína á umfangi meirihlutans ætti að nefna hann. Fullyrðingin um að meirihluti sé á Alþingi fyrir slíkri ályktun er sömuleiðis ekki stutt neinu.
Sterkasti hluti greinarinnar er lýsingin á valdaframsali við fulla aðild; þar er höfundur á fastara landi. En framsetningin er einhliða: að embættismenn í Brussel „sendi tilskipanir hingað“ sleppir því að aðildarríki hafa sæti og atkvæði í ráðinu og á Evrópuþinginu, og að tilskipanir þarfnast innleiðingar. Um sjávarútveg er ekkert sagt um mögulega samningaútfærslu. Málflutningur, ekki greining.
