Saka ráðherra um sýndarsamráð

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en les í raun sem endursögn á viðtali úr Morgunútvarpinu, þar sem tveir fulltrúar Ungheilla fá rúman vettvang til að setja fram sína gagnrýni. Þetta er aðalveikleiki fréttarinnar: Inga Sæland er nafngreind og sökuð um sýndarsamráð, en hvergi kemur fram að leitað hafi verið eftir svörum frá henni eða ráðuneytinu. Þegar ráðherra er sökuð um að hafa gert samráð tilgangslaust er grundvallaratriði í fréttamennsku að bjóða henni að svara. Án þess verður fréttin einhliða og lesandinn fær aðeins eina hlið málsins. Jákvætt er að vísað er í samráðsgátt stjórnvalda og reglugerðardrögin þar, sem gerir lesendum kleift að sannreyna efniskjarnann. Einnig kemur fram fjöldi umsagna (16) sem auðvelt er að kanna. Hins vegar er ekki gerður greinarmunur á afstöðu Ungheilla og staðreyndum; fullyrðingin um að „engar tillögur" hafi ratað inn í drögin er sett fram sem staðreynd en er í raun mat fulltrúa Ungheilla sem ráðuneytið hefði getað staðfest eða hrakið. Framsetningin í fyrirsögn og meginmáli ígildir þess að blaðamaðurinn taki afstöðu með unga fólkinu, án þess að sannreyna fullyrðinguna hjá gagnaðila. Þetta dregur verulega úr trúverðugleika greinarinnar.