Tryggir krónan lítið atvinnuleysi?

Greinin birtist sem umræðugrein og ber að meta á forsendum rökstuðnings og hugmyndafræðilegrar heiðarleika fremur en hefðbundins fréttajafnvægis. Stefán Ólafsson er nafngreindur höfundur og vísar í mælanlegar heimildir: atvinnuleysistölur ESB, gögn Seðlabankans um vexti og kaupmáttartölur. Þetta styrkir greinina; lesandinn getur í grundvallaratriðum sannreynt tölurnar. Röksemdafærslan er þó talsvert einföld á stöðum þar sem samanburður á atvinnuleysi Íslands og ESB-meðaltals er borinn fram sem eina mælistikuna á gildi krónunnar, án þess að taka tillit til annarra aðstæðna sem greinir löndin að, svo sem stærð, staðsetningu eða skipulag vinnumarkaðar. Höfundur viðurkennir sjálfur í niðurlagi að markaðsaðstæður og hagstjórn ráði mestu, en nýtir þó milliliðatölur á milli Íslands og ESB sem meginsönnunargagn gegn gildi krónunnar, sem er nokkuð þunnt ef á að „skerpa á staðreyndum". Áritunin um að hann taki ekki afstöðu til ESB-aðildar er eftirtektarverð í ljósi þess hve skýrt greinin hallast gegn sjálfstæðum gjaldmiðli og hávaxtastefnu; hún gefur lesandanum ekki sama tækifæri til að meta gagnskoðanir eða mótrök frá þeim sem telja krónuna hafa skipt meiru máli en höfundur gerir. Ártöl í umfjöllun um kóvið-kreppuna virðast eiga að vera 2020 og 2021 en stendur 2000 og 2001, sem er augljós prentskeyting en dregur smávegis úr trúverðugleika. Sem skoðanagrein er þetta ásættanlegur rökstuðningur, en ekki sérlega djúpur.