Öryggisráðstafanir vegna hótana í garð ráðamanna færast í aukana
Heimildin byggir fréttina á skriflegu svari ríkislögreglustjóra við eigin fyrirspurn, sem er raunveruleg frumvinna og nafngreind heimild. Fréttin er hins vegar tölulaus: fullyrðingin um að öryggisviðbúnaður hafi aukist stendur án nokkurra gagna. Þá er spurningin um erlend afskipti af þjóðaratkvæðagreiðslunni sett fram án þess að skýrt sé hvers vegna hún er borin upp.
Skriflegt svar ríkislögreglustjóra við fyrirspurn Heimildarinnar er kjarni fréttarinnar, og það er frumvinna sem lesandinn getur í grunninn sannreynt hjá nafngreindu embætti. Blaðamaðurinn gerir líka rétt í því að tilgreina hvað embættið svaraði ekki. Sú gagnsæisáhersla er til bóta.
En efnistökin eru afar þunn. „Færst í aukana“ er meginfullyrðing fréttarinnar og hún fær ekkert tölulegt hald: engin tilvik, engin ártöl, ekkert samanburðartímabil. Embættið er eina heimildin um umfangið og því var ekki fylgt eftir með nánari spurningum, hvorki um fjölda mála né hvað „æðsta stjórn“ tekur til.
Alvarlegast er þó málsgreinin um erlend öfl og þjóðaratkvæðagreiðsluna. Þar er borin upp þung spurning, embættið svarar ekki, og lesandinn fær engan grunn fyrir því hvers vegna spurt var. Slík framsetning skilur eftir ósannreynda vísbendingu án þess að nokkuð styðji hana. Hefði blaðamaðurinn skýrt tilefni spurningarinnar, eða sleppt henni, væri fréttin heilli.
Ummæli Jóns Gnarr eru til skrauts frekar en upplýsingar; þau bæta engu við það sem fyrir liggur.
