Sjálfbirgingsháttur til útflutnings

Greinin birtist sem ritstjórnardálkur undir dulnefninu Huginn og Muninn, sem er hefð í íslenskri blaðamennsku. Kjarninn í gagnrýninni er áhugaverður: forsætisráðherra er sögð hafa fullyrt í erlendu hlaðvarpi að fjárlagahallinn sé horfinn, á meðan ríkisreikningur sýni annað. Tilvísunin í ríkisreikning er sannreynanleg og gefur lesandanum möguleika á að kanna málið sjálfur; tölurnar um 150 milljarða halla og 100 milljarða aukningu milli ára ættu að vera staðreynanlegar þaðan. Sömuleiðis er vísað í skuldabréfamarkað og mat sérfræðinga, þótt enginn sérfræðingur sé nafngreindur. Á forsendum skoðanarpistils er rökstuðningurinn heiðarlegur: fullyrðingar forsætisráðherra eru settar saman við opinber gögn sem benda í aðra átt. Veikleiki pistilsins er hins vegar hversu stuttur hann er; mat á að hallinn verði „kringum 70 milljarðar" á þessu ári og vísun í „flesta sérfræðinga" væri sannfærandi ef a.m.k. einn þeirra væri nafngreindur eða vísað í tiltekna greiningu. Sem ritstjórnarskoðun stenst þetta þó vel, framsetningin er skýr og gagnrýnin byggist á sannanlegum grunni fremur en loftkenndum fullyrðingum.