Landsréttur þurfi ekki að vera í Reykjavík en verði að vera á höfuðborgarsvæðinu
Greint er frá áliti meirihluta allsherjar- og menntamálanefndar sem styður frumvarp dómsmálaráðherra um að fella brott skilyrði laga um að Landsréttur sé í Reykjavík. Dómstóllinn hefur verið í Kópavogi á grundvelli bráðabirgðaákvæðis sem brátt rennur úr gildi. Meirihlutinn leggur áherslu á öryggisúrbætur í núverandi húsnæði.
Fyrirsögnin segir að Landsréttur „verði að vera“ á höfuðborgarsvæðinu, en meginmálið sýnir annað. Samkvæmt frumvarpinu mun lagatextinn aðeins segja „þar sem dómstóllinn hefur aðsetur“. Höfuðborgarsvæðið er nefnt í greinargerð og nefndaráliti, þar sem „gengið verði út frá því“. Það er ásetningur, ekki lagaskylda, og fyrirsögnin gerir meira úr honum en efni standa til. Fréttin hefði mátt draga þennan mun skýrt fram, því hann er í raun kjarni málsins.
Heimildirnar eru að öðru leyti traustar og sannreynanlegar: frumvarpið, greinargerð þess, nefndarálitið og umsagnir Dómstólasýslunnar og Landsréttar. Beinar tilvitnanir í álitið eru ríflegar og samhengið um bráðabirgðaákvæðið og húsnæðisleitina er gagnlegt. Lesandinn fær þó ekki að vita hvenær ákvæðið fellur úr gildi.
Stærsta eyðan er í lokin. Bent er á að nefndarmenn Miðflokks og Framsóknarflokks skrifi ekki undir álitið, en hvorki er sagt hvers vegna né hvort þeir hafi skilað minnihlutaáliti. Eitt símtal hefði getað svarað því. Fréttin er því traust en hrá endursögn þingskjala.
