Kemur Evrópusambandið til bjargar?

Greinin er birt sem skoðanadálkur undir dulnefninu „Huginn og Muninn" og er metin á þeim forsendum. Tilvísunin í skýrslu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins er sannreynanleg og gefur pistlinum ákveðinn fótfestu, og tilvísun í ummæli Njáls Trausta Friðbertssonar í viðtali við Vísi er nafngreind heimild sem lesandi getur leitað uppi. Rökstuðningurinn er hins vegar á þunnu ísinu; fullyrðingar um „botnlaus ríkisútgjöld" og „brostnar forsendur" eru settar fram sem staðreyndir án nánari rökstuðnings eða tilvísana í gögn. Kaldhæðnin um ESB-aðild sem töfralausn er áhrifarík sem stílbrögð en byggir ekki á neinum raunverulegum yfirlýsingum ríkisstjórnar um tengsl ESB-aðildar við ríkisfjármál, sem gerir hluta pistilsins að strámannsfullyrðingu. Sem skoðanadálkur er þetta ásættanlegt en grunnt; röksemdafærslan myndi styrkjast verulega ef höfundur benti á tiltekin dæmi um útgjaldaliði eða skattahækkanir í stað þess að nýta almennar yfirlýsingar.