Gerði litarhaft sakbornings að umfjöllunarefni
Dómsfrétt mbl.is af málflutningi í Höfðatorgsmálinu þar sem varnarræða Sveins Andra Sveinssonar er rakin ítarlega og með beinum tilvitnunum. Heimildarmenn eru nafngreindir og öllu er skilmerkilega eignað verjandanum, en málstaður ákæruvaldsins birtist aðeins í gegnum andmæli hans. Fyrirsögnin dregur fram aukaatriði úr ræðunni og gerir það að aðalatriði.
Fyrirsögnin er það fyrsta sem stingur í augu. Ummæli verjandans um húðlit skjólstæðings síns eru raunveruleg og efnislega hluti af auðkenningarröksemd hans, en með því að lyfta þeim upp í fyrirsögn og undirfyrirsögn breytir mbl.is aukaatriði í meginfrétt. Efnislega snýst ræðan um skort á sönnunargögnum; það kemur hvergi fram fyrr en í meginmáli.
Eignun er hins vegar til fyrirmyndar. Sveinn Andri er nafngreindur, beinar tilvitnanir eru afmarkaðar og lesandinn er aldrei í vafa um að hér talar verjandi, ekki dómari. Vísanir í mat lögreglu á myndbandsupptökum, framburð vitna og niðurstöðu réttarmeinafræðings eru allar rekjanlegar í málsgögnum.
Það sem vantar er hin hliðin. Málstaður ákæruvaldsins birtist eingöngu í þeirri mynd sem verjandinn kýs að draga upp af honum, og hvergi er tekið fram hvort saksóknari hafi þegar flutt mál sitt eða eigi eftir að gera það. Ein setning hefði nægt til að setja frásögnina í rétt samhengi. Lesandi sem les þessa frétt eina fær ósamhverfa mynd af réttarhöldunum.
