Faðirinn í Vesturbæjarskólamálinu stígur fram vegna hinseginmálefna – Segir aðstoðarmann ráðherra hafa þagað um eigin tengsl við námsefnið

Greinin sýnir ákveðna fagmennsku að því leyti að blaðamaður reyndi sannanlega að ná til allra viðeigandi aðila: Vesturbæjarskóla, skóla- og frístundasviðs og Ingileifar sjálfrar. Skráð er skýrt að enginn svaraði og svör verði birt ef þau berast, sem er heiðarleg aðferð. Jafnframt er framkvæmd eigin heimildaöflun; blaðamaður staðfesti hvaða bækur Ingileif hefur skrifað, þótt ekki hafi tekist að staðfesta hvaða bók sérstaklega er kennd í skólanum.

Á hinn bóginn er framsetningin ójöfn á mikilvægan hátt. Atli Heiðar fær rúman vettvang til að setja fram sjónarmið sín, meðan gagnrýni Ingileifar er aðeins dregin saman í stuttum tilvitnunum úr skoðanagrein hennar á Vísi. Fyrirsögnin er ekki hlutlaus heldur tekur skýrt fram túlkun Atla Heiðars sem staðreynd: hún hafi „þagað um eigin tengsl". Orðalagið felur í sér ásetning án þess að Ingileif hafi fengið tækifæri til að svara. Eins er athyglisvert að Nútíminn leggur áherslu á að Vísir hafi kallað afstöðu föðurins „í meira lagi umdeilda" og gefur þar til kynna að Vísir hafi verið ósanngjarn, en sú gagnrýni á umfjöllun Vísis er sett fram án þess að greina nánar hvort lýsingin hafi verið í samræmi við faglega umræðu. Tilvísunin í Arna Pálsson, prófessor við Háskóla Íslands, er nefnd en svo er niðurstaða hans í raun afgreidd með tilvitnun í Atla Heiðar sem kallar hana „veraldleg trúarbrögð". Þar vantar blaðamanninn sjálfan til að setja samhengi. Heilt á litið er greinin nothæf frétt sem byggir á nafngreindri heimild og eigin heimildaöflun, en framsetningin hallar verulega í átt að sjónarmiðum föðurins og fyrirsögnin gerir ráð fyrir niðurstöðu sem enn er ósönnuð.