Líkur á því að kjarasamningar bresti tvöfaldast

Greinin byggir á skýrt tilgreindri og staðfestanlegri heimild, Peningamálum Seðlabankans, og er nálgun hennar eðlileg fyrir fréttaflutning af opinberri útgáfu ríkisstofnunar. Tölulegar fullyrðingar um verðbólguspár, forsendur kjarasamninga og viðhorf markaðsaðila, stjórnenda og heimila eru allar raktar til þessarar heimildar, sem er jákvætt. Beint tilvitnun úr ritinu styrkir framsetningu fréttarinnar. Það sem vantar er samhengi utan frá. Engum samtökum launþega eða atvinnurekenda er gefið tækifæri til að meta spána eða bregðast við niðurstöðunum; ekkert sjálfstætt mat hagfræðings kemur fram. Þegar Seðlabankinn fullyrðir að „lítið svigrúm" sé til frekari launahækkana er það pólitískt viðkvæm staða sem vert hefði verið að setja í samhengi við sjónarmið hins vegar borðsins. Fyrirsögnin „Líkur á því að kjarasamningar bresti tvöfaldast" er nokkuð ýkt á móti efni greinarinnar; Seðlabankinn gerir sjálfur ráð fyrir að leyst verði úr forsendubrestinum með samkomulagi, sem greinin nefnir en fyrirsögnin gefur ekki til kynna. Þetta skapar ákveðna spennu milli framsetningar og innihalds. Orðið „brestir" í meginmáli ætti að vera „bresti" í viðtengingarhætti, sem bendir til fljótfærni í úrvinnslu. Heilt á litið er þetta hæfilega skýr frétt um opinbert rit, en hún skortir sjálfstæða fréttamannlega vinnu utan þess að draga saman efni Peningamála.