„Evrópusambandsaðild var aldrei markmið í sjálfu sér“
Fréttin byggir á tölvupósti forystu Viðreisnar til félagsmanna, þar sem beinar tilvitnanir eru birtar og bréfritarar nafngreindir. Að þeim kjarna er umfjöllunin traust. Vandinn liggur í tveimur málsgreinum þar sem ritstjórnin dregur sína eigin ályktun um forgangsröðun flokksins og setur hana fram sem staðreynd.
Frumheimildin er sterk: tölvupóstur frá formanni og varaformanni Viðreisnar, tvær beinar tilvitnanir og nöfn bréfritara. Lesandinn getur staðsett hvaðan efnið kemur. Umfjöllunin um bókun 35 er líka efnislega skýr, forgangur réttilega innleiddra EES-reglna, með þeim fyrirvara að stjórnarskráin standi ofar.
Síðan tekur textinn stökk. „Athygli vekur í því samhengi“ og lokamálsgreinin um að flokkurinn muni vinna „fremur en aðgerðum sem beinlínis miða að því að draga úr verðbólgu“ eru ályktanir ritstjórnarinnar, ekki upplýsingar úr heimildum. Þar er stillt upp valkostum sem útiloka hvor annan án nokkurs rökstuðnings: ríkisstjórn getur augljóslega unnið að bókun 35 og efnahagsmálum samtímis. Engum í Viðreisn er gefinn kostur á að svara þeirri ályktun.
Yfirlýsingar Þorgerðar Katrínar og Kristrúnar Frostadóttur eru endursagðar án þess að fram komi hvar eða við hvern þær voru sagðar. Það er sannreynanlegt í grunninn en óþarflega laust. Framsetningin hallar að þeim sem eru gagnrýnir á Evrópustefnu flokksins.
