Landlæknir tók tölfræði um sterk geðlyf úr birtingu
Fréttin greinir frá aukinni notkun geðrofslyfja á íslenskum hjúkrunarheimilum og frá því að embætti landlæknis tók tölfræði um notkunina úr birtingu eftir fyrirspurn Kveiks. Embættið skýrir ákvörðunina, tveir sérfræðingar leggja mat á notkunina og aðstandandi lýsir reynslu sinni. Greinin kynnir jafnframt þátt Kveiks sama kvöld.
„Eftir að Kveikur spurðist fyrir um tölfræðina tók embættið hana úr opinberri birtingu.“ Á þessari setningu hvílir fyrirsögnin, og með henni er vel farið. Tímaröðin vekur grunsemdir, en fréttin lætur embættið svara fyrir sig með nafngreindum sviðsstjóra. Hún getur þess líka að málið hafi verið til skoðunar og að ráðuneytinu hafi verið sent erindi í febrúar. Lesandinn fær þannig að meta sjálfur hvort samhengi sé þar á milli.
Frumkvæðisvinnan leynir sér ekki og raddirnar eru fjölbreyttar. Hjúkrunarfræðingur lýsir lyfjagjöf sem varð sjálfkrafa viðbragð, aðstandandi lýsir afleiðingunum og Steinunn Þórðardóttir öldrunarlæknir útskýrir hvers vegna lyfin geta átt rétt á sér. Það mótvægi hefðu margir sleppt.
Tölurnar eru hins vegar veikasti hlekkurinn. Fyrst kemur fram að 37 prósent íbúa fái lyfin, síðan að viðmiðið sé 31 prósent í tilvikum utan ábendinga og að landsmeðaltalið sé 29 prósent. Ekki er skýrt hvaða hlutfall á við hvað. Lesandi gæti því ekki skilið hvers vegna meðaltalið er undir mörkum þótt meirihluti heimilanna sé yfir þeim. Þá er ráðuneytið ekki spurt um afdrif erindisins.
