Kamilla með miklar áhyggjur af vinnustaðnum og sendir Loga pillu – „Finnst honum það sæma þjóð sem gefur sig út fyrir að vera bókmenntaþjóð?“

Greinin birtist sem ritstjórnarefni í fréttaflokki en er í raun nánast eingöngu vettvangur fyrir gagnrýnisraddir. Kamilla Einarsdóttir og Sverrir Norland fá ríflegt rými til að lýsa afstöðu sinni, en hvorki Logi Már Einarsson ráðherra né stjórnendur Landsbókasafnsins fá að svara. Þetta er verulegur brestur þegar gagnrýni er beint að nafngreindum aðilum; þótt ráðherra sé opinber persóna ber blaðamönnum samt skylda til að leita eftir hans viðbrögðum. Greinin vísar til fréttaflutnings Morgunblaðsins um sparnaðaráformin en gerir sig að engu leyti sjálfstætt að málinu, og upprunaheimildir um fjárhagslegar forsendur eru hvergi tilgreindar. Fullyrðingin um að bókaverðir séu „langlægst launuðu starfsmenn safnsins" stendur án mótvægis og er ekki staðfest með tilvísun í opinber gögn eða kjarasamninga. Framsetningin er einhliða: fyrirsögnin notar orð Kamillu beint og dregur lesandann strax inn í tilfinningalega afstöðu án þess að gefa til kynna að önnur sjónarhorn séu til staðar. Tilvitnunin í Sverri Norland bætir við gagnrýnisrödd en ekkert jafnvægi. Þetta er veikt sem fréttaverk vegna þess hversu augljóst er að blaðamaðurinn hefur hvorki leitað eftir andsvörum né borið fram sjálfstæða heimildaöflun.