„Á sama tíma er verið að pynta mann til ólífis“

Greinin er vel unnin dómsmálafrétt sem byggir alfarið á framburði vitna og ákærðra fyrir dómi, sem eru staðfestar heimildir af opinberum réttarhöldum. Fjöldi vitna er tilgreindur og framburður þeirra rakinn í samhengi, sem gefur lesandanum skýra mynd af gangi málsins. Sakborningar eru nafngreindir, sem er eðlilegt í opinberum sakamálum af þessu alvarleikastigi. Eitt atriði sem betur mætti fara er að sjónarhorn verjenda kemur lítið fram; játning Ingunnar er rakin ásamt fyrirvörum hennar, en verjendur annarra sakborninga fá ekki rými. Þetta er þó skiljanleg takmörkun í fréttaflutningi af einstökum réttardegi þar sem vitnaleiðslur ráða dagskrá. Framsetningin er hlutlæg og lýsandi frekar en dramatísk, þrátt fyrir að fyrirsögnin sé tilvitnun úr vitnisburði sem vissulega er áhrifamikil. Heilt á litið er þetta traust dómsmálafréttamennska.