Ingibjörg Sólrún rifjar upp ummæli Ólafs Ragnars: „Hann hafði rangt fyrir sér þá og er einhver ástæða til að ætla annað núna?”

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en er í raun samansafn af sjónarmiðum sem öll beinast í sömu átt: gagnrýni á Ólaf Ragnar Grímsson. Ingibjörg Sólrún, Sigursteinn Másson, Þorleifur Örn Arnarsson og Eiríkur Hjálmarsson fá allir rými, en Ólafur Ragnar sjálfur er ekki spurður né boðinn kostur á andsvörum. Til marks um að þetta sé fremur málsvörn en hlutlæg fréttaumfjöllun er engin tilraun gerð til að setja ummæli Ólafs Ragnars frá 1992 í samhengi; til dæmis er rétt bent á að EES-samningurinn varð að veruleika, en ekki rætt hvort einstök atriði í greiningu hans á þeim tíma hafi átt við rök að styðjast, eða hvernig samningurinn hefur þróast. Heimildin úr Morgunblaðinu frá 1992 er nafngreind og dagsett, sem er gott, en hún er eingöngu notuð til að styrkja rök einnar hliðar. Tilvísun Sigursteins í nafnlausan embættismann ESB á Spáni er veik heimild sem erfitt er að sannreyna. Í heildina er þetta nær einróma kór frekar en jafnvæg umfjöllun, og þar sem greinin er merkt sem ritstjórnarefni en ekki skoðunargrein hefði mátt ætlast til meiri fjölbreytni í sjónarmiðum.