Hafnar sælgætis- og fæðingarorlofsmálum sem rökum fyrir bókun 35
Fréttin segir frá orðaskiptum á Alþingi um frumvarp um bókun 35. Sigríður Andersen sakar Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um að beita sælgætis- og fæðingarorlofsmálum með villandi hætti. Ráðherrann svarar, og Sigurður Örn Hilmarsson leggur einnig orð í belg.
„Innflytjandinn telst framleiðandi í skilningi laga um skaðsemisábyrgð.“ Þessi stutta skýring blaðamannsins lyftir fréttinni yfir venjulega endursögn þingumræðu. Lesandinn fær þar lykilinn að því hvers vegna Sigríður og Þorgerður ræða sama dómsmálið en virðast ekki tala um sama hlutinn. Einnig er vísað til greinargerðar frumvarpsins um niðurstöðu Hæstaréttar og til málshöfðunar ESA, sem setur deiluna í samhengi.
Jafnvægið er gott miðað við tegundina. Ráðherrann fær að svara með beinum tilvitnunum, og þriðja röddin kemur úr öðrum flokki. Fyrirsögnin tekur þó upp sjónarhorn Sigríðar, þótt afstaðan sé eignuð henni.
Veikleikinn felst í því að staðhæfingar standa hvor andspænis annarri án þess að blaðamaðurinn kanni þær. Var reglugerðin um samræmingu almannatryggingakerfa ekki réttilega innleidd? Var lögunum breytt árið 2014 eins og Sigríður heldur fram? Hvort tveggja má sannreyna. Dómarnir eru auk þess hvorki tilgreindir með málsnúmeri né dagsetningu. Stutt álit lögfræðings eða einföld fletting í lagasafni hefði gefið lesandanum færi á að meta hvor hafði rétt fyrir sér. Útkoman er traust þingfrétt sem gengur ekki lengra.
