Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum
Formaður Heimilis og skóla sakar formann Kennarasambandsins um rangfærslur um fjölda kennsludaga og samanburð við Norðurlönd. Hann vísar í grunnskólalög, minnisblað ráðuneytis og gögn OECD og Eurydice. Greinin skorar á ráðherra að endurvekja áform um lengra skólaár.
Í skoðanagrein, sem Vísir birtir undir þeim merkjum, hvílir öll röksemdafærslan á því hvað Magnús Þór Jónsson sagði nákvæmlega. Samt er hann hvergi tilvitnaður orðrétt. Greinarmunurinn á „skóladögum“ og „kennsludögum“ er kjarni málsins, og lesandinn getur ekki séð hvort formaðurinn notaði rangt hugtak eða hvort orð hans eru endursögð á þann veg sem hentar málflutningnum.
Tölulegi hlutinn er hins vegar vel búinn. Höfundur nefnir lög, minnisblað ráðuneytisins, OECD og Eurydice og birtir heimildaskrá. Samanburðurinn blandar þó saman dögum og kennslustundum, og fullyrðingin um „fjögur heil kennsluár“ er reikningsdæmi höfundar sjálfs fremur en niðurstaða heimildanna.
Veikasti hlekkurinn er orsakasamhengið. Höfundur „hlýtur að spyrja sig“ hvort rangfærslur hafi orðið til þess að ráðherra bakkaði, viðurkennir með „ef svo er“ að það sé getgáta, en fyrirsögnin slær því föstu að kjarabaráttan bitni á börnunum. Þar fer ályktunin langt fram úr því sem rökin bera. Hagsmunir höfundar sem formanns samtakanna eru þó heiðarlega gefnir upp.
