Halla sendir Ásgeiri tóninn: Segir uppskrift hans hafa brugðist og nú sé launafólki kennt um

Greinin er í raun endursögn á orðaskiptum tveggja aðila, Ásgeirs Jónssonar og Höllu Gunnarsdóttur, og byggist nánast alfarið á tilvitnunum í þau bæði. Sjónarmið Höllu fá þó mun meira rými og framsetning fyrirsagnarinnar leggur áherslu á hennar túlkun. Þótt orð Ásgeirs séu tilvitnuð nokkuð ítarlega er fyrirsögnin einhliða og gefur í skyn að Halla sé með réttu máli. Enginn þriðji aðili er spurður til ráðs, hvorki atvinnurekendasamtök, hagfræðingur né annar sérfræðingur sem gæti sett deilu þeirra í víðara samhengi. Þetta er veikleiki, ekki síst vegna þess að greinin er flokkuð sem ritstjórnarefni en les frekar sem einhliða fréttayfirlit. Heimildakeðjan er skýr: Morgunblaðsviðtal og grein Höllu á Vísi, en blaðamaðurinn bætir engu við. Staðhæfingar Höllu um að kjarasamningsbundnar launahækkanir hafi ekki verið helsti áhrifaþáttur verðbólgunnar standa óskerðar og óyfirfarnar. Þar hefði mátt vísa í gögn eða a.m.k. benda á að túlkunin sé umdeild meðal hagfræðinga.