Handrukkarinn sem frelsissvipti æskuvin sinn og niðurlægði hann kynferðislega fær þyngri dóm - „Sleiktu þetta“
Frétt um dóm Landsréttar í Vatnagarðsmálinu, byggð á dómsskjalinu sjálfu með beinum tilvitnunum í niðurstöðu réttarins. Heimildin er sterk og sýknuþáttur dómsins fylgir með, en fyrirsögnin gerir kynferðislega niðurlægingu brotaþola að söluvöru og verjandasjónarmið vantar alveg.
Fyrirsögnin er stærsta vandamálið. Að setja tilvitnunina „Sleiktu þetta“ í fyrirsögn, ásamt upptalningu á kynferðislegri niðurlægingu brotaþola, þjónar engum upplýsingatilgangi sem textinn hefði ekki flutt betur. Sömu atriðin eru svo endurtekin nánast orðrétt í tveimur köflum greinarinnar. Brotaþoli er ónafngreindur, en lýstur æskuvinur og skyldmenni nafngreinds sakfellds manns; það er þrengri hringur en ritstjórn virðist hafa hugsað til enda.
Heimildarvinnan er hins vegar í lagi. Greinin byggir á dómi Landsréttar, vitnar beint í forsendur hans og lætur sýknu vegna skurðarins koma fram, sem er sanngjarnt. Læknisumsögn er rakin til dómsins, ekki til ónafngreindra heimilda.
Þrennt vantar. Enginn rökstuðningur birtist fyrir því hvers vegna refsingin var þyngd, engin sjónarmið verjanda eða áfrýjunarkrafa, og hinir tveir sakfelldu eru nefndir í fyrstu málsgrein og svo aldrei aftur. Loks skýtur greinin nafni á manninn sem er annað en það sem dómurinn notar, án nokkurrar skýringar á því hvernig ritstjórnin veit þetta. Málsnúmer og dagsetning dóms hefðu gert lesanda kleift að staðfesta allt sjálfur.
