Áfengi gert „meira aðlaðandi og saklausara“
Frétt byggð á einu viðtali við Dóru Guðrúnu Guðmundsdóttur, sviðsstjóra lýðheilsu hjá embætti landlæknis, um áfengisneyslu unglinga og netsölu áfengis. Heimildin er nafngreind og framsetningin gagnsæ, en engum af þeim sem sakaðir eru um lögbrot eða hagsmunapot er gefinn kostur á svari. Sterkustu fullyrðingarnar eru bornar áfram án staðfestingar.
Sterkasta fullyrðing greinarinnar, „flestar þessar netverslanir eru ólöglegar“, er látin standa ein. Blaðamaður spyr ekki hvaða dómur það er sem vísað er til þegar sagt er að slíkt hafi „verið dæmt sem lögbrot“, hvaða verslanir falla undir mat embættisins, né hvers vegna lögregla og sýslumenn hafi ekki gripið til aðgerða ef staðan er jafn skýr og viðmælandinn segir. Þetta er kjarni málsins og hann er látinn hvíla á orðum eins viðmælanda.
Samsetning heimilda er einsleit. Netsala áfengis er umdeilt lagalegt og pólitískt deilumál á Íslandi, og hér eru bæði rekstraraðilar netverslana, lögreglan, íþróttafélögin og talsmenn aukins frelsis nefndir til ábyrgðar án þess að nokkurt þeirra fái færi á svari. Talan „tæplega 30 netsölur“ og könnun embættisins á aldurseftirliti eru áhugaverðustu gögnin í fréttinni, en þeim er ekki fylgt eftir: hvenær var könnunin gerð, hvernig, hversu margar féllu á prófinu? Fullyrðingin um að 11 ára börn hafi fengið áfengisauglýsingar er sett fram sem eitthvað sem embættið „hafi heyrt af“, og það er látið duga.
Framsetningin fylgir sjónarhorni viðmælandans óáreitt: aukið aðgengi sem stjórnleysi, ríkiseinkasala sem verndandi þáttur, frelsisrök sem skálkaskjól fjárhagslegra hagsmuna. Þetta má vel vera afstaða embættis landlæknis, en fréttin gerir engan greinarmun á afstöðu og staðreynd. Frumkvæði blaðamanns að viðtalinu og skýr merking heimildar eru til hróss; fjarvera annarra radda í máli sem er í virkri lagalegri deilu er hins vegar ekki smávægilegur galli, hún skekkir myndina sem lesandinn fær.
