Björgvin G. Sigurðsson skrifar: Framtíðinni skotið á frest
Skoðunargrein fyrrverandi þingmanns um úrslit þjóðaratkvæðagreiðslunnar um aðildarviðræður við ESB. Höfundur viðurkennir niðurstöðuna en heldur því fram að EES-samningurinn standi ekki að eilífu og að næsta lota sé nær en marga hyggja. Greinin er hreinskilin um eigin afstöðu en fullyrðingar hennar eru að mestu óstuddar.
Greinin er birt sem skoðanaskrif nafngreinds fyrrverandi þingmanns og ráðherra, og það er heiðarleg framsetning: lesandinn veit hvaðan afstaðan kemur og höfundur gengst við því að hafa lent í minnihluta.
Þyngsta fullyrðingin fær hins vegar enga undirstöðu. Því er slegið föstu að Norðmenn muni sækja um aðild, að Ísland fylgi í kjölfarið og að þetta marki endalok EES-samningsins. Þetta er stór spá um mikilvægt mál, sett fram eins og hún sé staðreynd, án tilvísunar í nokkuð, hvorki norska umræðu, greiningar né gögn. Sama gildir um „okurvexti“ og „lítt nothæfan gjaldmiðil“: engar tölur, enginn samanburður.
Veikast er þó að andstæðingum aðildarviðræðna er ekki svarað, heldur einungis gefið að sök að hafa drepið málum á dreif og leitt umræðuna á villigötur. Í rökræðugrein um „stærsta hagsmunamál samtímans“ hefði mátt taka á einu einasta mótrökum. Höfundur hrósar stjórnarflokkunum fyrir hugrekki en spyr sig ekki hvers vegna málstaðurinn tapaði.
