María Rut Kristinsdóttir skrifar: Aðhald eða skemmdarverk?
María Rut Kristinsdóttir gagnrýnir Guðlaug Þór Þórðarson fyrir að senda ríflega 300 fyrirspurnir til ráðuneyta í einu og spyr hvort þar sé um aðhald eða skemmdarverk að ræða. Hún víkkar gagnrýnina yfir á vinnubrögð stjórnarandstöðunnar almennt og segir hana eiga erfitt með að sætta sig við að vera utan stjórnar.
Sterkasti hlekkur pistilsins er sá sem auðveldast er að sannreyna: að Guðlaugur Þór hafi sem utanríkisráðherra látið fylgja svörum hve margar vinnustundir fóru í þau. Sú ábending um ósamræmi er málefnaleg og hittir í mark. Höfundur viðurkennir líka skýrt rétt þingmanna til upplýsinga, sem gerir röksemdafærsluna sanngjarnari en fyrirsögnin gefur til kynna.
Veikleikinn felst í dylgjum sem settar eru fram sem spurningar. Gervigreind er tengd fyrirspurnunum án þess að nokkuð bendi til að hún hafi verið notuð. Ásetningur um að „lama“ framkvæmdavaldið er gefinn í skyn en jafnharðan hafnað sem fullyrðingu. Hvergi kemur fram hvers eðlis spurningarnar voru, og það er einmitt kjarni málsins: 300 málefnalegar spurningar eru annað en 300 tilgangslausar.
Síðari hlutinn hverfur frá dæminu yfir í almenna lýsingu á stjórnarandstöðunni, „fylgitunglum“ hennar og meintri biturð, án eins einasta nafngreinds tilviks. Lesandi ætti einnig að vita að höfundur situr á þingi fyrir stjórnarflokk; pistillinn sjálfur getur þess ekki, þótt hann snúist um að verja ríkisstjórnina.
