Barnaníðsefni flæðir um netið: „Hræðilegt þegar maður heyrir hljóðin“
Kveikur fjallar ítarlega um barnaníðsefni á netinu. Rætt er við lögreglu, Barna- og fjölskyldustofu, sálfræðing, Barnaheill, mann sem leitaði meðferðar og tvær konur sem sami maður braut á sem börn. Fréttamenn stofnuðu einnig gerviaðgang á Snapchat til að kanna hvernig er að vera barn á samfélagsmiðlum.
Kveikur lætur ekki nægja að hafa eftir deildarstjóra að dómar í barnaníðsmálum séu vægir. Blaðamenn leituðu til dómstólasýslunnar, greina frá því að ekki hafi verið unnt að verða við beiðninni, fóru sjálfir yfir þá dóma sem birtir hafa verið og greindu frá niðurstöðunni: allir dómar sem snúa einungis að vörslu, dreifingu eða framleiðslu efnis eru skilorðsbundnir. Tölur frá ríkislögreglustjóra og ríkissaksóknara fylgja, og lesandanum er bent á að þær segi til um fjölda mála en ekki ákæra.
Viðmælendur eru nafngreindir og standa nálægt málaflokknum: forstjóri Barna- og fjölskyldustofu, rannsakendur kynferðisbrotadeildar og deildarstjóri tölvurannsóknardeildar. Frásagnir þolenda gefa umfjölluninni þunga án þess að yfirtaka staðreyndirnar.
Veikleikinn liggur í rödd blaðamannsins sjálfs. Fullyrðingar um að kynferðisofbeldi „færist stöðugt í aukana“, að efnið verði „sífellt grófara“ og að aðgengi að börnum hafi „aldrei verið auðveldara“ eru settar fram sem staðreyndir án tilvísunar. Sama gildir um þá tölu að sex til sjö prósent barna verði fyrir kynferðisbrotum; hún er höfð eftir forstjóra án þess að nefnt sé á hvaða rannsókn hún byggir.
