Helmingur stjórn­enda taldi sig ekki í þjónustu­hlut­verki

Greinina þarf fyrst og fremst að meta sem það sem hún er: endursögn á hlaðvarpsviðtali þar sem einn stjórnmálamaður fær að tala nánast óáreittur. Vandinn er að þetta er birt sem ritstjórnarefni á fréttamiðli, ekki merkt sem viðtal eða auglýsing, og er þar af leiðandi metið sem fréttaflutningur. Engin rödd úr borgarstjórn, úr meirihlutanum eða frá þeim sem stóðu að deiliskipulaginu um Borgarlínu fær að svara fullyrðingum Einars, til dæmis þeirri að meirihlutinn hafi „slátrað" hugmyndinni um vinnustaðaleikskóla eða að helmingur stjórnenda borgarinnar hafi ekki litið á sig sem þjónustuaðila. Þetta eru áhugaverðar fullyrðingar sem kalla á staðfestingu eða andmæli. Söguleg staðhæfing Einars um fund með 600 stjórnendum er t.d. algjörlega óstaðfest; enginn annar viðmælandi, fundargerð eða tilvísun í skjal styður hana. Þar að auki er uppspretta efnisins sjálf vert athugasemdar: Ólafur Stephensen er framkvæmdastjóri hagsmunasamtaka atvinnurekenda og viðtalið fer fram á vettvangi þeirra samtaka. Þegar fréttamiðill endursegir slíkt viðtal nánast orðrétt, án nokkurrar gagnrýninnar umgjörðar, verður hann í reynd hljómborð fyrir bæði hagsmunaaðilann og stjórnmálamanninn. Framsóknarflokkurinn fær þannig umfjöllun sem jafngildir kosningaauglýsingu, enda er Einar látinn útlista stefnumálin sín eitt af öðru: Borgarlína, fasteignaskattar, leikskólamál, bílastæðamál. Ekkert af þessu er vefengt eða sett í samhengi.