Reglubyrðin er ekki náttúrulögmál
Framkvæmdastjóri Félags atvinnurekenda færir rök fyrir því að Ísland búi við þyngsta reglubyrði atvinnulífs á Norðurlöndum og hvetur til einföldunar regluverks. Hann vísar til skýrslu Copenhagen Economics, mælikvarða OECD og Íslandsskýrslu stofnunarinnar og gagnrýnir sérstaklega gullhúðun EES-reglna. Greinin birtist fyrst í Viðskiptablaðinu.
Í skoðanagrein af þessu tagi vegur þyngst að tölurnar standist, og hér gera þær það: einkunnir OECD fyrir hvert Norðurlandanna, meðaltal Evrópusambandsins og skýrsla Copenhagen Economics fyrir Norrænu ráðherranefndina eru allt gögn sem lesandinn getur flett upp. Dæmið um tilskipunina frá 2014 er sterkasti hluti greinarinnar. Þar eru stærðarmörkin, 500 starfsmenn á móti 250 ársverkum, sett fram svo hver sem er getur sannreynt þau.
Rökfærslan veikist þegar höfundur fer frá gögnum yfir í fullyrðingar um eðli stofnana. Að opinberar stofnanir „hafi ákveðna tilhneigingu til að viðhalda eigin verkefnum“ er sett fram sem almenn sannindi án dæma. Ekkert er heldur vitnað í þá sem sagðir eru nota smæð landsins sem rök fyrir strangari reglum, og andstæða sjónarmiðið fær því aldrei að birtast í sterkustu mynd sinni.
Hagsmunir höfundar koma skýrt fram í lokin, sem er heiðarlegt. Lesandinn ætti þó að taka eftir því að mat á eigin árangri, að tillögur félagsins hafi verið teknar upp „í öllum meginatriðum“, er lagt fram án óháðrar staðfestingar.
