Getur tekið heilu kynslóðirnar að ná jafnvægi eftir sameiningu

„Toppurinn á ísjakanum“ stendur sem millifyrirsögn, en viðmælandinn segir sjálf að hún hafi enga innsýn í hvort dýpri ágreiningur liggi að baki. Með því að lyfta vangaveltunni upp í fyrirsögn gefur ritstjórnin henni meiri þunga en Eva Marín Hlynsdóttir leggur í hana. Þar liggur helsti veikleiki annars hófstilltrar skýringarfréttar.

Greinin byggir á einum fræðimanni. Sem skýring á almennu fyrirbæri gengur það upp, því Eva Marín talar varlega og fyrirvarar hennar skila sér til lesandans. Tilvísun hennar í „erlendar rannsóknir“ og „eldri gögn“ er þó hvergi tilgreind nánar. Blaðamaðurinn hefði getað nefnt að minnsta kosti eina rannsókn til að styðja meginfullyrðinguna í fyrirsögninni.

Sterkasta túlkun greinarinnar er tengingin milli sameiningarinnar og stjórnarslitanna. Aðilarnir sjálfir nefna hins vegar „trúnaðarbrest“ og „vinnslu á vallarmálum“, ekki gömul sveitarfélagamörk. Deilan um hvort völlurinn eigi að vera í Sandgerði eða Garði styður vissulega túlkunina, en enginn bæjarfulltrúi var spurður hvort hún ætti við. Eitt símtal hefði getað breytt kenningu í frétt.