Sigvaldi Einarsson skrifar: Ein á berangri verður engin þjóð frjáls
Skoðanagrein þar sem Sigvaldi Einarsson færir rök fyrir aðild Íslands að Evrópusambandinu, með vísan í alþjóðlegt öryggisumhverfi og tækniþróun. Greinin er rökstudd á almennum pólitískum og öryggislegum forsendum fremur en tilvísun í rannsóknir eða gögn.
Greinin er birt sem skoðun, sem er rétt að hafa í huga við mat. Sigvaldi Einarsson er nafngreindur og hagsmunir hans tilgreindir í lok greinar, sem er til fyrirmyndar. Röksemdafærslan er skýr og vel upp byggð: hann teiknar mynd af breyttu alþjóðlegu valdajafnvægi, veikingu NATO og mikilvægi bandalaga, og tengir það við stöðu Íslands. Sterkasta hlið greinarinnar er að höfundur segir beint hvað hann vill og af hverju, án þess að fela skoðun sína bak við ylrænan hlutlægnisblæ. Veikleikinn er hins vegar sá að margar staðhæfingar, til dæmis um að NATO sé „gengið sér til húðar" eða að Washington og Peking vilji bæði veika Evrópu, eru settar fram sem vissar staðreyndir án nokkurrar heimildar. Vísað er í „virða greinendur" sem tali opinskátt, en lesandinn fær engin nöfn eða tilvísanir til að leggja eigið mat á fullyrðingarnar. Þrátt fyrir það er greinin heiðarleg um sjónarhornið og uppfyllir kröfur um gagnsæi hagsmunatenginga. Sem skoðanagrein er hún sannfærandi í framsetningu en hefði styrkt rök sín verulega með einu eða tveimur áþreifanlegum heimildum.
